Toen ik een kind was dat ik heb gehouden van om op mijn vader te letten en zijn vrienden spelen hun wekelijks pookspel, en ik gebruikte om te dromen dat één dag ik kunnen=zou= me bij hen aansluiten. De pook was voor me Heilige Grail, en het symboliseerde voor me allen die ik wilde zijn. Ik wilde een volwassene, spelpook met mijn vader en zijn vrienden zijn en zijn zoete ruikende sigaretten roken.

Nochtans, werd die hoop gestormd toen mijn vader aan massieve hartverlamming een paar weken na mijn tiende verjaardag stierf. Dat was het jaar toen ik aan mij beloofde dat het geheugen van wekelijkse de pooknachten van mijn vader niet zou vergeten worden. Het was echt het draaiende punt van mijn leven en ik zou ervoor zorgen dat het die manier zou blijven. Aanvankelijk was het het bergopwaartse gaan, en ik was af en toe gedeprimeerd en forlorn. Nochtans, volhardde ik en onderwees me hoe te om pook te spelen. Toen ik klaar was, ging ik naar lokale casino en begon daar te spelen. Aanvankelijk de andere spelers niet met me zou spelen, aangezien zij dachten dat ik aan jong en te onervaren het spel moest werkelijk kennen. Nochtans, op tijd toonde ik hen aan dat ik het spel kende evenals of beter dan zij.